Blog

Os chairegos presumen de raza

Os chairegos presumen de raza

Conta a tradición que os celtas consideraban ao marrano, porco, gorrino ou calquera que fose o nome que se lle dea ao animal un alimento máxico, regalado polos mesmos deuses. Centos de anos despois, en Galicia continúase venerando ao puerco de modo similar, con algo menos de retórica pero co mesmo entusiasmo cando enche o prato. A raza autóctona da comunidade galega é o porco celta, predominante ata a década de 1950 pero que foi decaendo pola importación e a mestura con outras especies. Desde 1998 está a traballarse para recuperar un produto tan propio como excelso, e os produtores da Chaira contribúen enormemente a iso.

O nexo común entre eles é Asoporcel -a Asociación de Criadores de Gando Porcino Celta, creada en 1999 e principal organismo xestor e divulgador da raza celta-, que traza a liña para seguir con diversas pautas, consellos e mesmo veterinarios propios para que o traballo dos criadores sexa máis sinxelo.

Desde a asociación destacan a importancia dos produtores da Chaira, menos numerosos e con menos fama que os doutras zonas como A Fonsagrada, pero igual de importantes á hora de recuperar ao marrano por excelencia.

"A comarca dá Chaira achega unha forma de aproveitamento de recursos infrautilizados non monte cuns recursos xenéticos autóctonos galegos como é ou porco celta dentro dás razas autóctonas galegas", indican desde Asoporcel.

Os portavoces do organismo inciden na importancia do animal non só a nivel comercial ou gastronómico, senón como medida de protección ambiental: "Ou porco celta realiza unha función preventiva de incendios. Realiza roza natural, transformando ademais a materia orgánica en carne de primeira calidade. É a única especie que come fentos, e fainos desaparecer aproveitando broches tenros de toxos e silvas".

Segundo apuntan desde a asociación, a cría desta especie porcina pode incentivar a que se free a migración da poboación desde o campo ás cidades. "Axuda a evitar ou éxodo rural proporcionando unha actividade económica rendible e sostible á poboación rural dá Chaira . Existen grandes extensións de terra sen ningún tipo de aproveitamento, ou que supón, ademais dunha perda de riqueza económica, a perda de valores históricos, etnolóxicos, culturais e patrimoniais. Este factor fai que ou porco celta poida ser unha saída para corrixir esta migración rural", afirman desde Asoporcel.

A cultura da cría de porco celta produce tamén, segundo o colectivo, "incidencias na creación de emprego, tanto como produtores, como industriais transformadores". No caso da produción, Asoporcel incide en dous puntos: "Nova creación de empregos non rural por retorno dás cidades ao campo para reciclarse en porcicultores en actividade principal e contratación de man de obra para ou coidado dás piaras".

Os datos sobre a evolución do número de cabezas de porco celta en Galicia é demoledor, xa que en 2001 a poboación era inferior a 1.000 animais, mentres que no pasado 2014, o censo superou as 4.000. Na comarca chairega, con menos incidencia que outras zonas, os porcos en cría apenas superan a centena, o cal non impide que as previsións sexan as de continuar crecendo.

As características xerais deste tipo de porco, segundo apunta Asoporcel, son as seguintes: "A raza porcina celta agrupa animais de tamaño grande, rústicos, moi adaptados a súa explotación en réxime extensivo. Caracterízanse pola súa gran rusticidade, perfectamente adaptada ao medio non que se desenvolve, pastoreando e alimentándose de recursos naturais estacionais como landras, castañas e brotes vexetais dous extensos e ricos bosques autóctonos galegos".

A riqueza xenética e circunstancial provoca que todos, tanto produtores como consumidores, coincidan no distintivo sabor da súa carne, máis exquisita que a xa de seu exquisita carne de porco. É certo que o crecemento do animal é algo máis lento que o doutras especies porcinas e que necesita unha boa alimentación e liberdade para alcanzar o seu estado óptimo.

Fonte: Galiciae

Entrada publicada: 11/11/2015

Volver